Na zawodach w Ruhpolding oraz w Antholz, oprócz sztafety, w której zajął drugie miejsce, nie wiodło mu się najlepiej. Ani razu nie wszedł do czołowej piątki. Następnie odbyły się mistrzostwa świata w Östersund. W pierwszej konkurencji – sprincie – Dmitrij zajął dziesiąte miejsce. W biegu pościgowym powiodło mu się już lepiej, zajął czwarte miejsce, a do upragnionego podium zabrakło mu 7,8 s. W biegu indywidualnym pokazał kolejną obniżkę formy, trzy nietrafione strzały i jedenaste miejsce, ze stratą ponad dwóch minut do zwycięzcy Emila Hegle Svendsena. W pierwszej konkurencji drużynowej – sztafecie mieszanej – Jaroszenko zdobył swój drugi medal mistrzostw świata. Wywalczył brąz. Kilka dni później poszło mu jeszcze lepiej i do brązu dołożył jeszcze złoty krążek w sztafecie. Ostatnim startem na mistrzostwach był bieg masowy, w którym Rosjanin uplasował się na szóstym miejscu.
Podczas pierwszych zawodów po mistrzostwach świata w Pjongczangu Jaroszenko nie wykorzystał okazji, aby odrobić punkty do niegoszczącego w Korei lidera Pucharu Świata, Norwega Ole Einara Bjørndalena. Spisał się bardzo słabo, zajął siedemnaste i dziewiętnaste miejsce.