Wg innych źródeł kościół w 1456 roku ufundował Michał Kmita z Chożowa, stryj Aleksandry Sudymontowiczówny z Chożowa. W XV wieku być może zbudowana została także cerkiew św. Trójcy, św. Piotra i Pawła i św. Paraskewii na lewym brzegu rzeki Kamionki, ale publikacje na ten temat nie wskazują na źródło pierwotne tej informacji i przypuszczalnie dokument o ufindowaniu cerkwii w XV wieku jest falsyfikatem z XVIII wieku. Już w początkach miasta można zatem obserwować dość typowe dla Podlasia zjawisko powstawania dwóch skupisk osadniczych, stanowiących jednakże jedno miasto, o odrębnym składzie religijnym, prawnym i etnicznym społeczeństwa. W 1527 dobra siemiatyckie obejmowały 7 wsi. W 1529 roku Bohusz Bohowitynowicz w testamencie przekazał dobra siemiatyckie swojej córce Annie, która w 1538 roku poślubiła Stanisława Gabriela Tęczyńskiego. Miejskie prawo magdeburskie nadano osadzie w 1542 roku. W dniu 8 stycznia 1542 Zygmunt Stary wydał dokument zezwalający Siemiatyczom na korzystanie z prawa magdeburskiego (prawa miejskie) i nadał 12 letnią wolniznę od opłat. Na podstawie tego przywileju Stanisław Tęczyński w dniu 2 kwietnia 1542 ustanowił wójta miejskiego Hieronima Lachowskiego i zlecił mu prace nad organizacją miasta, rozplanowaniem rynku i 26 otaczających go parcel.