Nowy Jork Do Nowego Jorku przesiedlono 344 Akadyjczyków na przełomie lat 1755/1756. Wielu przesiedleńców usiłowało drogą lądową przedostać się do Nowej Francji, lecz większość była wyłapywana. W 1763 większość deportowanych wybrała osiedlenie na Santo Domingo. Około 20 z nich wyruszyło do Luizjany i dotarło do Mobile. Była to prawdopodobnie pierwsza grupa Akadyjczyków, która osiedliła się w Luizjanie.
Pensylwania Do tej kolonii przetransportowano 454 Akadyjczyków na czterech statkach Three Friends, Hannah, Swan i Boscowan pomiędzy 13 października a 20 listopada 1755. Kolonia nie była przygotowana na przyjęcie deportowanych i zanim podjęto odpowiednie decyzje, przesiedleńców zatrzymano na statkach. Dopiero 24 listopada pozwolono im zejść na ląd, w momencie gdy wśród nich szalała już epidemia. Pierwsze miesiące Akadyjczycy żyli na koszt francuskich hugenotów, którzy zorganizowali doraźną pomoc. Dopiero w lutym 1756 legislatura kolonialna uchwaliła odpowiednią ustawę. Zgodnie z jej postanowieniami wybrano cztery okręgi, w których przesiedleńcy mieli być rozlokowani. Były to Bucks, Chester, Lancaster i Filadelfia. Lokalne władze odmówiły jednak dostarczenia środków na utrzymanie przesiedleńców. Pozostali więc oni pod opieką gubernatora, otrzymując racje żywnościowe po pół kilograma chleba i ćwierć kilograma mięsa na dzień.