Reszta genomu koduje nie białka, lecz wytwarzane na podstawie DNA cząsteczki RNA, lub jest niekodującym DNA, które zawiera między innymi sekwencje regulatorowe, repetytywne czy elementy ruchome, takie jak transpozony i retrotranspozony. Nowsze badania biochemiczne wykazały, że już samo RNA (jako tzw. rybozymy) jest w stanie katalizować szereg reakcji chemicznych w komórce. Dodatkowo zauważono zjawisko blokowania ekspresji niektórych genów przez ich komplementarne kopie w innym miejscu genomu. Obraz, jaki wyłonił się z projektu ludzkiego genomu, skłania badaczy do wielkiej powściągliwości w głoszeniu triumfu nauki nad naturą. DNA bardziej przypomina bardzo złożony program komputerowy, niż zestaw przepisów na różne białka. Jego analizowanie może zająć nauce całe dziesięciolecia.
Korzyści Trwają prace nad zastosowaniem wiedzy o genomie w medycynie i biotechnologii. Nie mniej ważny był sam rozwój technik badania DNA. Dzięki projektowi ludzkiego genomu nastąpił postęp w badaniu nukleotydów zawartych w żywych organizmach. Poznanie genomu grożącego pandemią zarazka nie zajmuje już lat, tylko tygodnie albo miesiące. Obecnie sekwencja ludzkiego DNA jest zapisana w bazie dostępnej w Internecie. Rozwinięto oprogramowanie, które pozwala na znalezienie sensu w danej informacji genetycznej.