Prostactwo, trywialność, brak wszelkiej kultury. Najwyżej śmiech ordynarny, rubaszny śmiech kumoszek z magla i przekupniów z Kercelaka. Gdzież tu marzyć o sztuce – uśmiechu!”.
Większość krytyków pochwaliła grę aktorską. Dziennikarz „Polski Zbrojnej” stwierdził, że „cała obsada wywiązuje się dobrze z zadania. Uwagę widza skupia głównie sylwetka Dymszy, wyśmienitego w roli Amerykanki. Popularny ten komik dowiódł dużej skali swego talentu. Konrad Tom jest pocieszny, jako prof. Platfus, lecz komizm jego oparty jest niemal wyłącznie na djalogach szmoncesowych. Niepospolity talent komiczny ujawnił Stanisław Sielański w roli jąkały – sekretarza biura matrymonialnego p. f. «Romeo i Julcia». Zula Pogorzelska ma niewielkie pole do popisu. Fertner i Skwierczyńska grają poprawnie. Wszyscy aktorzy w rolach epizodycznych dociągają do ogólnego poziomu”. Surowszy w swojej nocie był Toeplitz: „Tom nieznośnie «szmoncesowy», a Dymsza, potencjalnie doskonały materiał na aktora, «puszczony» przez reżysera na całej linii. Zula Pogorzelska wychodzi względnie obronną ręką, może zresztą dlatego, że ma małą i nic nie znaczącą rólkę. Dobry w bezbarwnym konstrukcyjnie epizodzie – Fertner.