Przejęli projekt pod nazwą Project Claude.
Opis techniczny mały|Obwód elektryczny z pamięci operacyjnej Whirlwinda W 1947 roku Jay Forester i jego współpracownik Robert Everett ukończyli projekt szybkiego komputera, który trzymał instrukcje programu w pamięci. Większość komputerów tamtego okresu było komputerami szeregowymi, używającymi arytmometr jednobitowy, przetwarzającymi długie słowa (najczęściej 48- lub 60-bitowe) po jednym bicie na takt zegara. Taka metoda była zbyt wolna dla ich projektu, więc Whirlwind I zawierał 16 takich arytmometrów, które wykonywały obliczenia na całych 16-bitowych słowach równolegle. W 1951 roku Whirlwind I gdyby pominąć szybkość pamięci byłby w stanie wykonywać 50 000 operacji na sekundę, jednak pamięć ograniczała tę prędkość do 20 000 operacji na sekundę.