W dniu następnym jej jednostki toczyły ciężkie walki z Sowietami w okolicach Sopoćkiń i Kodziowiec i prawdopodobnie podczas tych walk Diaczenko został lekko ranny. W nocy z 23 na 24 września jednostka przekroczyła granicę z Litwą, a jej żołnierze w tym i Diaczenko zostali internowani i umieszczeni w obozach w Birksztanach i w Kalwarii. Podczas pobytu w obozie Diaczenko został, prawdopodobnie na skutek swojego zachowania, objęty towarzyskim bojkotem i usunięty z szeregów WP (jego koledzy sporządzili protokolarne oświadczenie uznające go za osobę niegodną miana oficera WP).
W służbie niemieckiej Prawdopodobnie jeszcze w 1939 roku, za wstawiennictwem i pod naciskiem niemieckiego wywiadu wojskowego – Abwehry został zwolniony z obozu, co może potwierdzać tezę, iż związany był z tą instytucją (placówka w Giżycku – Abwehr Nebenstelle Lötzen) już od dłuższego czasu i że w rzeczywistości był niemieckim oficerem. Jest bezspornym faktem, że od początku 1940 roku Diaczenko budował i kierował pracami niemieckiej siatki dywersyjno-wywiadowczej działającej na terenach okupowanych przez Sowietów od Wilna i Grodna po Augustów.