obserwacja ta jest częścią ekonomii głównego nurtu.
Paradoks W stanie równowagi ogólny dochód musi się równać ogólnej produkcji. Wzrost indywidualnej skłonności do oszczędzania, ceteris paribus, przesuwa punkt równowagi do niższego stanu, indukując zmniejszenie oszczędności w stopniu, który może przewyższać pierwotny wzrost. Jeśli populacja jako całość decyduje się oszczędzać więcej pieniędzy, następuje kontrakcja konsumpcji i produkcji oraz spada dochód wszystkich uczestników rynku. W tej postaci, paradoks przedstawia formę dylematu więźnia, ponieważ oszczędzanie jest korzystne dla każdego podmiotu z osobna, ale niekorzystne dla ogólnej populacji. Jest to paradoksalne, ponieważ kłóci się z intuicją. Osoby nieświadome występowania paradoksu mogą popełniać błąd złożenia i zakładać, że to, co dobre dla jednostek, musi być też dobre dla całości gospodarki.
Opis matematyczny Zakładamy, że gospodarstwa domowe przeznaczają swoje dochody rozporządzalne na konsumpcję lub na oszczędności.