Jesienią 1968 stanął na czele rządowej komisji, która przygotowała projekt ustawy o federacji czechosłowackiej. Przyjęto ją 27 października 1968. W praktyce Gustav Husák usiłował utrzymać centralistyczny model państwa. 17 kwietnia 1969 Dubček podał się do dymisji, a Husák przejął po nim stanowisko I sekretarza KC KPCz. Głosząc hasła „normalizacji” przyczynił się do spacyfikowania sił zwolenników reform zarówno w partii, jak i w całym społeczeństwie. 6 maja 1970 podpisał umowę o przyjaźni, współpracy i wzajemnej pomocy z ZSRR, która sankcjonowała „okresowe” stacjonowanie armii radzieckiej na obszarze Czechosłowacji. W maju 1971 w trakcie obrad XIV Zjazdu KPCz został wybrany na sekretarza generalnego partii. Powstały wtedy układ personalny przetrwał bez poważniejszych zmian aż do listopada 1989. 29 maja 1975 został prezydentem Czechosłowacji, zastępując chorego Ludvíka Svobodę.