Chram Ise jest narodowym skarbem Japonii. Przechowywane jest tam ośmiogranne zwierciadło i z tego powodu jest to najważniejsze ze świętych miejsc shintō. Dostęp do obydwu części kompleksu jest ściśle limitowany, zwykły turysta może zobaczyć niewiele więcej niż dachy budynków świątynnych widoczne spoza wysokich, drewnianych płotów.
Region wokół chramu Ise to teren Parku Narodowego Ise-Shima, w którym mieszczą się też inne miejsca kultu i zabytki, na przykład 'zaślubione skały' Meoto Iwa, czy też Saigū (lub Saikū, Itsuki-no-miya). Była to dawna rezydencja niezamężnych księżniczek cesarskich (saiō), służących w chramie Ise; dziś zrekonstruowany model na terenie miasta Meiwa.
Ustanowienie chramu thumb|240px|Schody wiodące do Naikū
Według japońskiej legendy, około 2 tys. lat temu niebiańska córka cesarza Suinina, Yamatohime-no-mikoto, zeszła z góry Miwa na tereny obecnej prefektury Nara w poszukiwaniu stałego miejsca kultu dla bogini Amaterasu. Wędrowała przez 20 lat przez rejony Ohmi i Mino. Trafiła wreszcie do Ise w obecnej prefekturze Mie, gdzie nakazała wznieść Naikū po tym, jak usłyszała głos Amaterasu, twierdzącej, że w tym właśnie miejscu, blisko jednocześnie gór i morza, pragnie pozostać na zawsze.