W latach 60. XIX wieku nazwy Tłómackie, Tłomackie, Tłomacka zaczęły się pojawiać na różnych planach miasta, jednak na planie Kolberga jej nie ma. Wyraźnie oddzielona od Bielańskiej ulica pod nazwą Tłomacka widnieje na planie z 1879J. Kasprzycki wyjaśnia dlaczego podawana w niektórych źródłach nazwa Tłumackie jest błędna. Zanim ulicę utworzono nastąpiło typowe dla ówczesnej wymowy ścieśnienie u na ó i potem na o, a w konsekwencji utrwaliła się w mowie i piśmie nazwa na Tłomackiem. .

Historia Po włączeniu jurydyki w granice administracyjne Warszawy był w tym rejonie zabudowany zespół mieszkalny – niewielki plac, z ujęciem wody Grubą Kaśką w centralnym punkcie, z wychodzącymi ulicami Leszno i Bielańską. Na Tłomackiem osiedliła się w większości zamożna ludność żydowska. W 1878 wzniesiono tam Wielką Synagogę zaprojektowaną przez Leandra Marconiego w stylu klasycystycznym z elementami renesansowymi.

W latach 1928–1936 pod nr 3/5 wzniesiono budynek według projektu Edwarda Ebera na siedziby Głównej Biblioteki Judaistycznej oraz Instytutu Nauk Judaistycznych. W pobliżu, pod nr 13, działał Związek Literatów i Dziennikarzy Żydowskich;