pułku strzelców pieszych

Wojska liniowe Piechota Piechotę tworzyły dwie dywizje piechoty po trzy brygady – dwie piechoty liniowej i jedna strzelców pieszych. Pułki składały się z dwóch batalionów, a te posiadały w swoim składzie cztery kompanie (na czas wojny pułki rozwijały się do czterech batalionów po osiem kompanii)

Dowódcą piechoty był do 1828 generał piechoty (broni) S. Trębicki, po nim objął te obowiązki generał piechoty Stanisław Potocki. Korpus Piechoty Królestwa Polskiego liczył według etatu z końca 1830 w 24 batalionach (96 kompaniach) około 24 600 żołnierzy i oficerów.

W skład jego wchodziły: 1 Dywizja Piechoty – Rawa 1 brygada piechoty liniowej – Radom 1 pułk piechoty – Mszczonów 5 pułk piechoty – Radom 2 brygada piechoty liniowej -Rawa 2 pułk piechoty – Końskie 6 pułk piechoty – Rawa Mazowiecka 3 brygada strzelców pieszych – Sochaczew 1 pułk strzelców pieszych – Sochaczew 3 pułk strzelców pieszych – Płock 2 Dywizja Piechoty – Zamość 1 brygada piechoty liniowej – Lublin 3 pułk piechoty – Radom/ Lublin 7 pułk piechoty – Lublin 2 brygada piechoty liniowej – Warszawa 4 Pułk Piechoty (słynni "Czwartacy") – Warszawa 8 pułk piechoty – Pułtusk 3 brygada strzelców pieszych – Zamość 2 pułk strzelców pieszych – Płock 4 pułk strzelców pieszych – Zamość