220px|mały|prawo|Seweryn Krzyżanowski, strzelec konny gwardii Królestwa Kongresowego
266px|mały|Polscy ułani w czasie powstania listopadowego: 1., 2., 3. i 4. pułk ułanów
Kawaleria Jazdę królestwa stanowiły dwie dywizje (jedna ułanów, jedna strzelców konnych) po cztery pułki, a te po cztery szwadrony (na czas wojny po sześć szwadronów)
Dywizje tworzyły Korpus Jazdy Królestwa Kongresowego pod dowództwem generała kawalerii Aleksandra Rożnieckiego. Korpus w 1830 liczył 34 szwadronów, a w nich 6788 oficerów i żołnierzy. Dywizję ułanów rozmieszczono na prawym brzegu Wisły ze sztabem w Lublinie, a dywizję strzelców konnych na lewym brzegu Wisły stała ze sztabem w Łowiczu. Pułk kawalerii składał się z dwóch dywizjonów po dwa szwadrony. Każda dywizja kawalerii posiadała baterię artylerii konnej.
W skład jego wchodziły Dywizja Strzelców Konnych 1 brygada strzelców konnych 1 pułk strzelców konnych – Piotrków 3 pułk strzelców konnych – Sieradz (sztab) 2 brygada strzelców konnych 2 pułk strzelców konnych – Łowicz 4 pułk strzelców konnych – Kutno Dywizja Ułanów (d-ca gen. dyw.