Po 1940, gdy wysiedlono Żydów, hitlerowcy dokonali zatarcia śladów po ich obecności. Zniszczono synagogę i większość domów. Zniknął także, istniejący od XVIII wieku, cmentarz żydowski. Na jego części jeszcze w czasie okupacji wybudowano stadion sportowy. W 1943 Wieniawę ponownie zdewastowano i wysiedlono stamtąd Polaków. Wieniawski rynek i układ ulic zostały zatarte przez nowsze budownictwo. mały|Wieniawa na Planie Wielkiego Miasta Lublina z 1931 Obszar dzisiejszej dzielnicy obejmuje również tereny, które historycznie nie wchodziły w skład dawnej Wieniawy. Tereny południowej i zachodniej części dzielnicy stanowiły pola, będące własnością zakonną. Po kasacie klasztoru dominikanów, mieszczącego się w miejscu, gdzie obecnie znajduje się siedziba KUL-u, na przełomie XVIII i XIX w. część tych ziem została przejęta przez wojsko.

W latach 20. i 30. XIX w. na przedłużeniu Krakowskiego Przedmieścia wytyczono nowy Trakt Warszawski, wzdłuż którego w 1837 według planów Feliksa Bieczyńskiego założono Ogród Saski. Pod koniec XIX w. przy skrzyżowaniu traktu z drogą prowadzącą na Kraśnik (dzisiejsza Al. Kraśnicka) wojsko carskie wybudowało zespół koszar artylerii, tzw. Obóz zachodni.