walkę zrestartowano, a jej zwycięzcą okazał się Batista. W następnym miesiącu Cena pokonał Kurta Angle’a, by zaskarbić sobie prawo do walki z WWE Championem – Johnem „Bradshawem” Layfieldem (JBL). Rozpoczął więc rywalizację z JBL-em i jego stajnią Cabinet. Cena utracił United States Championship na rzecz członka Cabinetu, Orlando Jordana, jednak na WrestleManii 21 pokonał Layfielda w walce o WWE Championship. Po WrestleManii Cena wprowadził pas ze „spinnerem”, a JBL ukradł pierwotny pas mistrzowski i nadal uważał się za mistrza. Rywalizacja Ceny z Layfieldem zakończyła się na Judgment Day, kiedy to Cena pokonał rywala w „I Quit” matchu i odebrał mu stary pas mistrzowski.
W czerwcu 2005 został przeniesiony do brandu Raw. Rozpoczął rywalizację z Erikiem Bischoffem po tym, jak odmówił udziału w walce przeciwko rosterowi Extreme Championship Wrestling (ECW) na gali One Night Stand. Bischoff nakazał Chrisowi Jericho odebrać mistrzostwo Cenie. Pomimo iż w trakcie trwania ich rywalizacji Jericho przedstawiany był jako heel (czarny charakter), a Cena jako face (pozytywna postać), fani zgromadzeni na widowni wspierali Jericho. 22 sierpnia Cena pokonał Jericho w „You’re Fired” matchu. Kolejnym rywalem Ceny stał się Kurt Angle.