Frollo dalej czuwał nad edukacją swego brata, ale Jan wolał przesiadywać w karczmie niż w kolegium. Kazania Klaudiusza na nic się nie zdały, ale uczucie, jakim darzył on młodszego brata nie zmalało. Jednocześnie, na skutek zawodu, jaki sprawił mu Jan, wzrósł zapał Klaudiusza do nauki. Jako że "już we wczesnej młodości przebiegł prawie pełny krąg ludzkiego poznania, krąg nauk pozytywnych, zewnętrznych i dozwolonych", zaczął studiować alchemię, astrologię i hermetykę. Doświadczenia przeprowadzał w celi w północnej wieży katedry.
W mieście był uważany za czarnoksiężnika, a Quasimodo za diabła. Powiązanie między nimi wynikało częściowo z samotności (Quasimodo – z powodu wyglądu, Frollo – z wyboru), częściowo z miłości do katedry Notre Dame.
Klaudiusz był człowiekiem bardzo surowych obyczajów: "Zarówno ze stanu swego, jak i z usposobienia zawsze stronił od kobiet (...), od najlżejszego szelestu jedwabnej spódnicy spadał mu kaptur na oczy".
Cały ten porządek zniszczyło pojawienie się w jego życiu Esmeraldy.