Nadal pracował nad kineformami. W nowy projektor wbudowany był układ ruchomych soczewek i mechanizm, pozwalający na poruszanie modelami. Metalową skrzynię obudowy rozświetlał umocowany z boku teatralny reflektor. Obraz rzutowany był na półprzejrzysty ekran od strony niewidocznej dla widza. Powstał cykl Heliogramów. Metoda była analogiczna do wykorzystanej w Luxogramach. Modele mają kształty bardziej organiczne i umieszczane są w różnych strefach ostrości. Do naświetlania było użyte światło dzienne. Niektóre z powstałych obrazów mają swoją negatywową replikę. Powstały one przez użycie gotowego obrazu tak jak kliszy fotograficznej przy technice stykowej i intensywne prześwietlenie lampą powiększalnika. Gra rolę jednego z „wujów” w Mątwie Stanisława Ignacego Witkiewicza (teatr Cricot 2, reż. Tadeusz Kantor, kostiumy Maria Jarema, premiera 12 maja 1956). Kantor zaproponował mu włączenie Kineform do programu teatru Cricot 2. Zajęciami ze sprzętarstwa rozpoczął samodzielną pracę pedagogiczną na Wydziale Architektury Wnętrz ASP. Projektował wnętrza gabinetu BHP w Kopalni „Zabrze”. Brał udział w Wystawie młodej plastyki okręgu krakowskiego ZPAP, XII 1956 – I 1957, Kraków - Nowa Huta. Eksponował dwa abstrakcyjne fotogramy. Był autorem aranżacji wystawy.
1957