mały|Włosko-holenderski satelita BeppoSAX, wystrzelony w kwietniu 1996 roku, dostarczył jako pierwszy precyzyjnej pozycji rozbłysków gamma, co umożliwiło przeprowadzenie obserwacji w innych zakresach fal promieniowania elektromagnetycznego, a przez to identyfikację źródeł błysków gamma
Poświata Kilka modeli powstawania błysków gamma zakładało, że po początkowym rozbłysku gamma musi być wolniej zmniejszająca się emisja na dłuższych długościach fal spowodowaną zderzaniem się wyrzuconej materii z gazem międzygwiazdowym. Taka zanikająca emisja nazywana jest poświatą. Poszukiwania zjawiska poświaty było początkowo bardzo trudne, zwłaszcza przez problemy obserwacyjne z określeniem dokładnej pozycji rozbłysku gamma zaraz po zarejestrowaniu zjawiska. Prawdziwego przełomu dokonał satelita BeppoSAX. W lutym 1997 zarejestrował on rozbłysk gamma (GRB 970228Nazwy rozbłysków gamma są nazywane w następujący sposób: pierwsze dwie cyfry oznaczają rok detekcji, kolejne dwie cyfry miesiąc oraz kolejne dwie cyfry dzień. Jeśli danego dnia zaobserwowane są więcej niż jeden rozbłysk dodawane są litery ‘A’, ‘B’ itd.) i kiedy detektor promieniowania X został nakierowany na miejsce na niebie, z którego został zarejestrowany rozbłysk gamma, wykrył on stopniowo malejącą emisję w promieniach X (z dokładnością do minut kątowych łuku).