Już w V wieku powstał nestoriański patriarchat Seleucji i Ktezyfonu, w 800 przeniesiony do Bagdadu. Obecnie katolikos i patriarcha Wschodu rezyduje w Kuczanis (w górach irańskiej części Azerbejdżanu). Po zawarciu przez część nestorian unii z Rzymem i powstaniu w ten sposób kościoła chaldejskiego pojawił się drugi, unicki chaldejski patriarcha Babilonu, rezydujący najpierw w Mosulu, obecnie w Bagdadzie.
Tytułu patriarchy wszystkich Ormian, jak się wydaje, od samego początku istnienia Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego używali jego katolikosi, rezydujący w Eczmiadzynie. W wyniku migracji Ormian do Cylicji powstał w 1080 patriarchat Wielkiego Domu Cylicyjskiego, początkowo w Sis, obecnie w Antiljas (Liban). W VII wieku ormiańscy biskupi Jerozolimy sami zaczęli nazywać się patriarchami. W 1461 sułtan Mehmed II, organizując Imperium Osmańskie w system millet, ustanowił ormiańskiego patriarchę w Konstantynopolu jako przedstawiciela Kościoła i narodu ormiańskiego wobec Porty Osmańskiej. Tak więc Apostolski Kościół Ormiański ma czterech patriarchów. Do nich dochodzi unicki „ormiański patriarcha Cylicji”, rezydujący w Bzommar w Libanie.