Opublikowany przez niego w 1983 roku cykl Badania nad „otaku” (『おたく』の研究) zastosował ten wyraz jako określenie pejoratywne wobec fanów uznanych za nieprzyjemnych, atakując w szczególności ich rzekomy brak gustu i zaniedbany wygląd. Nakamori krytykował zwłaszcza miłośników mangi zafascynowanych postaciami ładnych dziewcząt, a samo określenie wywiódł ze sposobu, w jaki zwracali się do siebie uczestnicy konwentów.
W 1989 roku czasopismo Bessatsu Takarajima poświęciło subkulturze otaku osobny numer zatytułowany Otaku no hon („Księga otaku”), zawierający kilkanaście tekstów autorstwa osób związanych ze środowiskiem, w tym samego Nakamoriego. Publikacji tej przypisuje się istotny udział w upowszechnieniu terminu.
Znaczenie słowa otaku w Japonii i poza nią W Japonii oraz Korei Południowej słowo otaku ma negatywne znaczenie, oznacza osobę, która poświęca całe życie swojemu hobby w sposób obsesyjny, zazwyczaj mandze i anime. Do negatywnego postrzegania tego terminu przyczyniła się postać mordercy Tsutomu Miyazaki, tzw. „Mordercy-Otaku”.