Pod pretekstem zawarcia pokoju pomiędzy Brytami a Germanami, łączącego się z cesją terenów obecnego Essex, zorganizowano bankiet. "Sasi" – co miało prawdopodobnie wliczać także Jutów i Anglów – przybyli na uroczystość uzbrojeni i wyrżnęli zaskoczonych gospodarzy. Wydarzenie to zostało okrzyknięte "Nocą długich noży" przez Geoffreya z Monmouth i jest oryginalnym wydarzeniem noszącym to miano. Jedynym wodzem, któremu udało się zbiec z rzezi był Vortigern. Historyczność tego wydarzenia oraz osób weń zaangażowanych jest jedynie przypuszczalna, gdyż dowody w piśmiennictwie są słabe i najczęściej apokryficzne.
Rząd Vortigerna upadł, zaś Brytania pogrążyła się w wojnie domowej. Brytowie próbowali wypędzić Germanów, ścierając się pod Wippedsfleot, jednakże nigdy nie udało się im odzyskać Kentu. Od tamtego momentu Ceint znany był jako Cantware, "mieszkańcy Kentu", a jego królowie wyprowadzali swój rodowód od Hengesta.
Jutyjskie Cantware thumb|left|Ziemie Anglów, Sasów i Jutów w Brytanii Pierwszym faktycznie udokumentowanym wydarzeniem było przybycie Augustyna z grupą 40 mnichów w 597 roku. Kent, jako pierwsze z germańskich królestw na brytyjskiej ziemi było najpotężniejsze we wczesnym okresie anglosaskim.