Budową wszystkich trzech świątyń kierował kapłan Maria Szczepan Żebrowski. W duszpasterskiej obsłudze wiernych pomagali mu kapłani: Maria Czesław Poradowski, Maria Stanisław Korwin-Szymanowski i Maria Łukasz Wiechowicz. Dzięki ich wspólnej pracy powstały więc w Warszawie trzy parafie mariawickie z kościołami przy ul. Skaryszewskiej i ul. Szarej, obie pod wezwaniem Przenajświętszego Sakramentu; patronką trzeciej parafii przy ul. Karolkowej była Matka Boska Nieustającej Pomocy.
Kościół Przenajświętszego Sakramentu na Powiślu wyglądał bardzo efektownie, w stylu neogotyckim, jednonawowy, wydłużony, sześcioprzęsłowy, z nawą poprzeczną i wyodrębnionym prezbiterium.
Mariawici warszawscy, liczący wówczas około 15 tysięcy wiernych, przystąpili do budowy również domów parafialnych. W takim domu przy ul. Karolkowej 10 mieściły się różnego rodzaju warsztaty, sklep spożywczy i sale zajęć. Natomiast w tzw. domu ludowym przy ul. Szarej 10 zamieszkało wiele rodzin mariawickich.