Karolkowej i dom ludowy przy ul. Szarej. W związku z tym, zmniejszeniu uległa liczba wyznawców.
Nowy, niewielki kościół wzniesiono w 1934, obok drewnianej kaplicy pogrzebowej na cmentarnej posesji przy ul. Wolskiej, z cegły uzyskanej z rozbiórki budynków przy ul. Karolkowej.
Bezpośrednio przed drugą wojną światową było w Warszawie około 2000 mariawitów w dwóch parafiach: przy ulicy Szarej 8 i przy ulicy Wolskiej 186. Obowiązki proboszcza pełnił kapłan Czesław Poradowski, zmarły w 1942.
W okresie II wojny światowej, w czasie wrześniowego oblężenia stolicy, kościół na Woli uległ takim zniszczeniom, że nabożeństwa trzeba było przenieść do bocznej kaplicy. Natomiast w świątyni przy ul. Szarej zostały uszkodzone mury zewnętrzne. Przez całą okupację, aż do sierpnia 1944, służyła ona jednak celom sakralnym. Jednakże, tydzień przed końcem powstania warszawskiego, zrzucone przez Niemców bomby zapalające zniszczyły część mieszkalną budynku sakralnego oraz sklepienie kościoła.