Bitwa pod Montlhéry – nierozstrzygnięte starcie zbrojne, które miało miejsce 16 lipca 1465 roku pomiędzy wojskami króla Francji Ludwika XI a oddziałami burgundzkimi pod wodzą Karola Śmiałego, hrabiego Charolais, który przystąpił do Ligi Dobra Publicznego, koalicji wielkich panów feudalnych, zbuntowanych przeciw królowi. Do bitwy doszło koło wsi Montlhéry w regionie Île-de-France, położonej około 25 kilometrów na południe od Paryża.

Wystąpienie ligi rozpoczęło się w marcu 1465 roku, pod hasłami ukrócenia naruszania praw i zniesienia zbyt wysokich podatków. Jednak jej główną przyczyną było niezadowolenie możnowładców z polityki Ludwika XI, prowadzącej do ograniczenia ich wpływów. W kwietniu król podjął próbę rozbicia części sił buntowników pod wodzą księcia Bourbon, jednak na przełomie czerwca i lipca musiał szybko przerzucić swoje siły w stronę Paryża, któremu zagrażały oddziały burgundzkie. Stojący na ich czele Charolais zamierzał połączyć siły z innymi członkami ligi, przede wszystkim księciem Bretanii, Franciszkiem II.