.. Stolica była już od kilku dni zagrożona: 5 lipca pod jej murami stanęły wojska burgundzkie Karola Charolais. Podjęły ostrzał miasta i dwa szturmy, które zostały odparte. Po pięciu dniach Burgundczycy opanowali jednak most na Sekwanie w Saint-Cloud (na zachód od Paryża), co umożliwiło im ruszenie naprzeciw siłom króla, jak i innym oddziałom ligi, przede wszystkim bretońskiej armii, która wedle pierwotnych ustaleń miała jeszcze 24 czerwca dotrzeć pod Paryż.. 12 i 13 lipca, kiedy Ludwik XI przeprawiał swoje siły przez Loarę w Beaugency i Orleanie, jego sytuacja była zła. Bretończycy, których nie powstrzymały siły Maine’a, sforsowali rzekę w Ponts-de-Cé, po czym zajęli Vendôme, a następnie Châteaudun, zagrażając królowi z flanki, mając przy tym możliwość szybszego połączenia się z Burgundczykami. Ponadto z innych stron zbliżały się kolejne siły ligi: ze wschodu księcia Jana Andegaweńskiego, z południowego wschodu wydzielona część oddziałów burgundzkich, a od południa ludzie Bourbona, Armagnaca i Nemoursa. W tej sytuacji Ludwik XI nie mógł zatrzymać swoich wojsk na dłuższy wypoczynek, ani czekać na znajdujące się z tyłu oddziały piechoty, artylerię i posiłki z Langwedocji. Cały 14 lipca spędził w marszu, docierając do Etampes (odległego o około 80 kilometrów od Orleanu).