Dwie pozostałe izoformy IL-18BP nie wiążą IL-18 i najprawdopodobniej wykazują działanie hamujące na izoformy wiążące IL-18. Znaczna część IL-18 krążącej we krwi obwodowej znajduje się w formie związanej z IL-18BP. mRNA IL-18BP wykazuje konstytutywną ekspresję w różnych tkankach, w tym w sercu, mózgu, płucach i śledzionie.
Niektóre pokswirusy kodują białka homologiczne z IL-18BP. Białka te, podobnie jak IL-18BP, wykazują zdolność wiązania IL-18, co prowadzi do jej nieuczynnienia. W rezultacie zahamowaniu ulega zależna od IL-18 produkcja IFNγ, dzięki czemu pokswirusy mogą osłabić odpowiedź odpornościową i uniknąć niszczącej je reakcji obronnej.
Zdolność wiązania IL-18 przez jej receptor może także zostać obniżona przez inne białko o budowie homologicznej do IL-1, oznaczane symbolem IL-1F7. Białko to wykazuje zdolność wiązania się z IL-18R, przez co jednocześnie blokuje możliwość wiązania przez ten receptor IL-18.