Związek z herosami antycznymi w rozdziale XVIII podkreślony jest zresztą poprzez przywołanie Achillesa i jego mentora, centaura Chirona, na początku rozdziałuMachiavelli, Książę, 88..
Wykorzystanie w Księciu zestawienia lisa z lwem jest również powszechnie uważane za rodzaj swoistego dialogu z tekstem Cycerona De OfficiisMarcia L. Colish, „Cicero’s De Officiis and Machiavelli’s Prince”, The Sixteenth Century Journal 9, nr 4 (1 grudzień 1978): 81–93., stanowiąc jeden z wielu przykładów odwołań do autorów starożytnych w traktacie MachiavellegoRafael Major, „A New Argument for Morality: Machiavelli and the Ancients”, Political Research Quarterly 60, nr 2 (2007): 171–179.. Poprzez przywołanie cyceroniańskiej metafory i nadanie jej odmiennego znaczenia, Machiavelli krytykuje myśl polityczną zawartą w De OfficiisJ.J. Barlow, „The Fox and The Lion: Machiavelli replies to Cicero”, History of Political Thought 20, nr 4 (1999): 627–645..