na siatkach regularnych na prostej, na płaszczyźnie, w przestrzeni, na grafach; w przestrzeniach zakrzywionych) oraz w przestrzeniach ciągłych,
c) procesy zakładające dyskretny czas (zmiana położenia następuje w regularnych odstępach czasu) lub ciągły (zmiana położenia następuje w losowo wybranych odstępach czasu).
Proces dyskretnego błądzenia losowego przechodzi w proces dyfuzji, gdy wielkość skoku w przestrzeni i wielkość skoku czasu zdążają do zera, przy czym jednocześnie wielkość zachowuje stałą wartość (wtedy jest stałą dyfuzji).
Błądzenie po dyskretnej siatce na prostej Najprostszy przykład błądzenia losowego – to ruch po punktach dyskretnej siatki na prostej, oparty na następujących założeniach: długość kroku cząstki w kolejnych chwilach czasu jest stała cząstka z aktualnie zajmowanego punktu przechodzi losowo do jednego z dwóch sąsiednich punktów prawdopodobieństwo przejścia jest jednakowe, np. dla przejścia w górę lub w dół na prostej pionowej
Średnia kwadratowa odległości obliczona dla wielu cząstek startujących z tego samego punktu początkowego po n krokach jest proporcjonalna do i wynosi gdzie – długość pojedynczego kroku.