Istnieje także mało popularna wersja, według której Szczors został postrzelony przypadkowo przez jednego z czerwonoarmistów w czasie walki. Iwan Dubowoj nie pozwolił zmienić opatrunku, gdyż widząc, z której strony weszła kula, nie chciał siać paniki wśród żołnierzy, oskarżać ich o zabójstwo lubianego i szanowanego dowódcy, zrzucając całą winę na żołnierzy Symona Petlury.
27 lipca 1919 został zabity bez śledztwa kombryg Anton Bohunski, który agitował za władzą rad na Ukrainie, ale bez udziału bolszewików, 11 sierpnia 1919 zginął w niewyjaśnionych okolicznościach kombryg Timofiej Czerniak, zaś 21 sierpnia 1919 zmarł nagle (prawdopodobnie otruty) kombryg Wasyl Bożenko. Wszyscy trzej dowodzili brygadami w dywizji Szczorsa i byli jego bliskimi współpracownikami.
Życie prywatne mały|Fruma Rostowa-Szczors Żoną Szczorsa była Fruma Jefimowa Rostowa (1897-1977), czekistka, uczestniczka wojny domowej, która wraz z trzema siostrami brała udział w ostatniej drodze męża do Samary. Para pobrała się jesienią 1918. Po wojnie domowej Rostowa ukończyła studia i jako inżynier elektryk uczestniczyła w realizacji planu elektryfikacji ZSRR. W 1940 otrzymała mieszkanie w moskiewskim Domu na nabrzeżu. Pochowana na Nowym Cmentarzu Dońskim. Mieli jedną córkę - Walentynę (1920-2005), która urodziła się po śmierci ojca.