Wedle polskiej definicji prof. Wacława Strykowskiego uczenie „medialnej piśmienności” jest „przygotowaniem, zwłaszcza dzieci i młodzieży do świadomego i krytycznego odbioru mediów oraz racjonalnego posługiwania się nimi jako narzędziami pracy, komunikowania się i uczenia”M. Kaniewska, W. Strykowski: Rola edukacji medialnej w społeczeństwie demokratycznym, „Edukacja Medialna” 2000 nr 4, s. 26..
Kompetencja odbiorcza Częstym składnikiem nie tylko przytoczonych powyżej definicji jest pojęcie kompetencji, pod którym rozumie się zwykle zakres czyjejś wiedzy, władzy lub umiejętności. W tym wypadku chodzi o kompetencję medialną – o umiejętność kodowania lub dekodowania przekazów medialnych, a zatem o kompetencję nadawczą, zazwyczaj kształtowaną celowo, dotyczącą przede wszystkim dziennikarzy lub odbiorczą, powszechną, kształtowaną najczęściej nieświadomie, obejmującą zdolność do spostrzegania i interpretowania systemów semiotycznych w mediach.