Po odbyciu sześcioletniej aplikacji adwokackiej w pięciu różnych kancelariach adwokackich, w tym trzech polskich (2 lata u M. Greka), w 1908, wspólnie z Mikołajem Szuchewyczem otworzył kancelarię adwokacką we Lwowie przy ul. Sykstuskiej 27 (obecnie Doroszenka). Następnego roku kancelarię przenieśli do lokalu przy ul. Kościuszki 3. W listopadzie 1911 Starosolski otworzył własną kancelarię adwokacką w budynku przy ul. Kopernika 14, gdzie prowadził praktykę do wybuchu I wojny światowej.
W 1907 został członkiem Towarzystwa Robotniczego „WOLA”. Współtworzył wówczas Towarzystwo Prawników Ukraińsko-Ruskich, a 10 stycznia 1911 wstąpił do Ukraińskiej Partii Socjal-Demokratycznej (USDP).
Podczas I wojny światowej był członkiem Głównej Rady Ukraińskiej, przewodniczącym Towarzystwa Ukraińskich Strzelców Siczowych i zarządu Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych. Współpracował z Związkiem Wyzwolenia Ukrainy w Wiedniu, który zrzeszał ukraińskich emigrantów z Rosji. W stopniu porucznika, a potem kapitana zajmował się głównie pracą wychowawczą. W 1915 opublikował w Wiedniu broszurę pt. „Nacionalnyj i socjalnyj moment w ukrainskoij istorij”. W 1918 został członkiem Ukraińskiego Generalnego Komitetu Wojskowego, który przygotował plan zajęcia Lwowa i Galicji Wschodniej.