Przedstawicieli obu gatunków Marsh uznał za niewielkie zwierzęta rozmiarów lisa. Oba taksony zaklasyfikował do obecnie nieużywanej rodziny Nanosauridae.

W 1878 nazwał nowy rodzaj, Laosaurus, opisany w oparciu o skamieniałości zebrane przez Samuela Wendella Willistona w Como Bluff w stanie Wyoming. Nadał wówczas nazwy dwóm gatunkom: typowemu L. celer, opisanemu na podstawie jedenastu kręgów (YPM 1875), oraz L. gracilis, opisanemu początkowo w oparciu o trzon kręgu grzbietowego, ogonowego oraz niekompletnej kości łokciowej (odkrycie Petera Galtona z 1983 roku wzbogaciło materiał kopalny do ośmiu kręgów grzbietowych, sześciu ogonowych i fragmentów obu kończyn przednich).

Trzeci gatunek, L. consors, został przez Marsha ustanowiony w 1894 dla YPM 1882, niemal kompletnego szkieletu oraz niekompletnych skamieniałości co najmniej jednego innego osobnika. Zachowały się jedynie fragmenty czaszki, a fakt, że odnaleziono tylko trzony kręgów sugeruje, iż osobnik nie był w pełni dorosły. Galton (1983) spostrzegł, że większa część zmontowanego obecnie szkieletu była zrekonstruowana gipsem lub nosiła ślady farby.