Kwestie w najlepiej widać na czasownikach odmiany spółgłoskowej w których nie ma żadnej spółgłoski. Powinno być tam w, lecz zostało zachowane tylko w formie przeczącej (np. あわない, awanai). W pozostałych formach, takich jak あう (au) czy あいます (aimasu), w znika.
Sprawa ye jest o wiele mniej widoczna. W parach czasowników przechodni/nieprzechodni zamiast dość typowej wymiany as(u) na e(ru) występuje wymiana yas(u) na e(ru). W rzeczywistości jest to ten sam model, po prostu dawne ye(ru) musi zostać przekształcone w e(ru) z braku ye we współczesnym japońskim.
Przykład: Typowa para: まかす (makasu) – pokonać coś まける (makeru) – zostać pokonanym Para z przekształconym ye: ひやす (hiyasu) – ochłodzić coś ひえる (hieru) – ochłodzić się
Przekształcenia fakultatywne Przekształcenia te mają odmienny charakter, a wynika to z tego, że równolegle występują w języku formy przekształcone i nieprzekształcone.
Zwykle dotyczą odmiany czasownika.