Jukums Vācietis, po rosyjsku Ioakim Ioakimowicz Wacietis (; ur. w Neuhof, zm. 28 lipca 1938 w Kommunarce) – radziecki wojskowy i nauczyciel akademicki narodowości łotewskiej, komandarm II rangi, profesor, Naczelny Dowódca Wszystkich Sił Zbrojnych Republiki (1918–1919). Przedrewolucyjny pułkownik, zaraz po niej przeszedł na stronę bolszewików, mianowany dowódcą strzelców łotewskich (1918), (1918), a wreszcie głównodowodzącym całości wojsk. W wyniku konfliktów wewnętrznych w 1919 roku odwołany i tymczasowo aresztowany, zastąpił go Kamieniew, a on sam nie odgrywał już żadnej roli w Armii Czerwonej. Od 1922 roku wykładał historię na Akademii Wojskowej, aż do aresztowania i stracenia podczas wielkiej czystki.
Życiorys Młodość i wczesna działalność Urodzony w rodzinie ubogiego robotnika rolnego. Od 1891 roku jako ochotnik w armii rosyjskiej. Ukończył Wileńską Szkołę Junkrów Piechoty w roku 1897 i Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego (1909).