Lata 1940–1943 8 kwietnia 1940 roku Naczelne Dowództwo Sił Zbrojnych (Oberkommando der Werhmacht, OKW) na mocy decyzji Hitlera wydało rozporządzenie nakazujące zdymisjonowanie wszystkich półkrwi Żydów oraz żołnierzy ożenionych z Żydówkami i półkrwi Żydówkami.
Rozporządzenia tego nie wprowadzono bojąc się o upadek morale w wojsku podczas wojny. Czynnik ten miał ogromne znaczenie dla niemieckiej polityki rasowej w kontekście rozpoczętej 9 kwietnia 1940 inwazji na Danię i Norwegię oraz planowanego uderzenia na Francję. Często po stronie żołnierzy, którzy w oświadczeniu przyznawali się do swojego częściowo żydowskiego pochodzenia stawali ich dowódcy. Było to związane z obawą straty doświadczonych żołnierzy, służących od wielu lat pod ich dowództwem. Zdarzały się więc przypadki zatajenia prawdziwego pochodzenia ich podwładnych. Sami oficerowie także często zatajali swoje pochodzenie podając w oświadczeniach nieprawdziwe informacje dotyczące ich „kategorii rasowej”, mimo strachu przed grożącymi za takie oszustwa sankcjami. U części żołnierzy o nieposzlakowanej opinii „wzorowych Aryjczyków”, służących od wielu lat w armii ich prawdziwe pochodzenie odkrywano przypadkiem, w trakcie deportacji ich bliskich krewnych do obozów koncentracyjnych.