Architektura Kościół farny w Grudziądzu jest budowlą ceglaną, orientowaną, gotycką. Ma formę trójnawowej czteroprzęsłowej pseudobazyliki (podobnie jak pięcio i pół przęsłowa katedra w Kwidzynie), z pięciobocznie zamkniętym dwuprzęsłowym prezbiterium. Od zachodu wznosi się wtopiona w korpus masywna wieża na rzucie kwadratu. Elewacje są oszkarpowane. Zwraca uwagę rozwiązanie przypory przy zakrystii (dobudowanej od strony płn.), połączonej z elewacją prezbiterium za pomocą przerzuconego ponad dachem łuku odporowego, podobnie jak w Kościele św. Jakuba w Toruniu.
Korpus kryty jest potężnym dachem dwuspadowym, chór niższym. Wieżę wieńczy dach namiotowy z niewielką nadstawką. Barokowa ażurowa sygnaturka na wschodnim skraju korpusu jest kryta baniastym hełmem. Prezbiterium kryte jest sklepieniem sześciopolowym spływającym na służki, nawy boczne gwiaździstym na konsolach, a nawa główna gwiaździstym o układzie wzbogaconym dodatkowymi żebrami. Smukłe prezbiterium, jasno oświetlone wysokimi ostrołukowymi oknami, kontrastuje z ciemniejszym korpusem, w którym dominują ośmioboczne filary i masywne mury nawy głównej, oświetlonej tylko pośrednio poprzez okna w nawach bocznych.