Swoistość tych populacji jest powodem kwestionowania statusu archeofitu i uznawania gatunku za rodzimy dla Polski.
Zastosowanie Roślina lecznicza Surowiec zielarski Ziele piołunu (Herba Absinthii) – odziomkowe liście lub słabo ulistnione, kwitnące szczyty pędów bądź ich mieszanina, wysuszone całe lub rozdrobnione narządy. Surowiec powinien zawierać nie mniej niż olejku eterycznego.
Składniki chemiczne Liście piołunu zawierają gorzkie glikozydy m.in. , i ; związki kumarynowe: , , oraz olejek lotny zawierający głównie tujon. Ponadto w roślinie występują: , kandinen, azulen, , , cyneol, garbniki, żywice, kwasy organiczne, a w kwiatach flawonoid – artemitynaJakub Mowszowicz Przewodnik do oznaczania krajowych roślin trujących i szkodliwych, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1982, s. 382.. Badanie składu piołunu na podstawie analizy 13 próbek absyntu sprzed roku 1915 wykazało, że składniki aktywne nie były dawniej obecne w piołunie w istotnie większych stężeniach niż obecnie.