członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys
Młodość i II wojna światowa
Zygmunt Antoni Ziembiński urodził się 1 czerwca 1920 r. w Warszawie. Jego ojciec, Zygmunt Ksawery Mikołaj Ziembiński, był doktorem psychologii i przez wiele lat kierował biblioteką Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, a matka, Maria z Romiszewskich, była malarką. Wychowywał się w inteligenckiej, katolickiej i patriotycznej rodzinie. W 1938 r. uzyskał maturę w warszawskim Gimnazjum św. Stanisława Kostki. Po ukończeniu szkoły odbywał służbę wojskową w I Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie, z której został zwolniony ze względu na stan zdrowia.
Podczas okupacji niemieckiej pracował m.in. jako robotnik, księgowy i nauczyciel, uczestnicząc w tajnym nauczaniu. W 1941 r. nawiązał kontakt z organizacjami niepodległościowymi, a jesienią 1943 r. wstąpił do oddziałów leśnych Armii Krajowej działających w okolicach Częstochowy. Używał pseudonimu „Krótki”. Służył jako plutonowy podchorąży, a następnie podporucznik. Od końca sierpnia do końca 1944 r. był żołnierzem Oddziału Partyzanckiego AK „Pasieka”, działającego w ramach 27 Pułku Piechoty AK. Zajmował się m.in. szkoleniem, obserwacją terenu i działalnością informacyjną, uczestniczył także w akcjach bojowych. W 1975 r.