Pełnił służbę w Obozie Ćwiczeń Wojsk Polskich Nr 6 w Zambrowie, a następnie był wykładowcą taktyki i dowódcą kompanii w Szkole Podchorążych w Ostrowi Mazowieckiej.
1 listopada 1918 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i po zweryfikowaniu w stopniu kapitana do listopada 1919 pełnił obowiązki dowódcy Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie. 12 listopada 1919 został dowódcą batalionu szkolnego w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy (do lipca 1920 w Poznaniu). Od 14 kwietnia do 1 sierpnia 1920 był hospitantem szkół wojskowych w Saint Cyr i Joinville we Francji, gdzie zapoznawał się z ich działaniem. Od 7 października 1920 – przez miesiąc – pełnił obowiązki dyrektora nauk w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty nr 1 w Chełmie, a następnie został szefem sekcji w Wojskowym Instytucie Naukowo-Wydawniczym w Warszawie. 9 lutego 1921 ponownie przeniesiono go do Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy, gdzie został wykładowcą taktyki. W tym też czasie opracował podręcznik „Taktyka”Jan Załuska, Taktyka, Bydgoszcz – Warszawa – 1923, Księgarnia Wojskowa M.S.Wojsk., który ukazał się w 1923 i był stosowany w szkolnictwie wojskowym w okresie międzywojennym, a także jeszcze w okresie okupacji niemieckiej w konspiracyjnych podchorążówkach.