Antoniego.

W późniejszym okresie życia utrzymywał kontakty korespondencyjne z muzykami, uczonymi i teoretykami z różnych części Europy. Zachowane listy dokumentują jego działalność pedagogiczną, pracę nad traktatami oraz spory dotyczące matematycznego uzasadnienia harmonii.

Stan zdrowia Tartiniego pogorszył się w drugiej połowie lat 60. XVIII wieku. Kompozytor zmarł 26 lutego 1770 roku w Padwie. Jako przyczynę śmierci źródła podają gangrenę nogi, której towarzyszyły wcześniejsze problemy zdrowotne.

Został pochowany obok żony w kościele św. Katarzyny w Padwie. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli muzycy, uczniowie oraz przedstawiciele miejscowych instytucji kościelnych i miejskich.

thumb|left|Popiersie Tartiniego w bazylice św. Antoniego w Padwie

Twórczość Charakterystyka

Twórczość Tartiniego przypada na okres przejściowy między późnym barokiem a stylem galant i wczesnym klasycyzmem. W jego muzyce zachowane zostały elementy barokowej techniki koncertującej i polifonii, lecz coraz większą rolę odgrywały regularna budowa okresowa, przejrzysta faktura, melodyjność oraz wyraźne zróżnicowanie tematów.