Inną cechą odróżniającą byka niali grzywiastej od samicy są rogi. W odróżnieniu od niektórych innych wołowatych, u których rogi przysługują osobnikom obu płci, jak dzikie bydło azjatyckie, u niali zdobią one głowy wyłącznie samców. Osiągają długość od 63 do 80 cm. Na czubku są żółtawe.
Dymorfizm płciowy niali grzywiastej nie ogranicza się do rozmiarów ciała i rogów, ale dotyczy również ubarwienia. Zwierzęta obu płci na początku swego życia wyglądają podobnie, rodząc się barwy kasztanowej zdobionej bocznymi paskami na tułowiu. Różnice pojawiają się, kiedy samce osiągają dojrzałość płciową. Odtąd ich ubarwienie opisują autorzy jako spektakularne. Sierść przybiera kolor ciemnego brązu bądź szarości węgla drzewnego, często z nutką niebieskiego. Od tak zabarwionego grzbietu odróżniają się kasztanowo-opalone dalsze części kończyn. Podobna barwa występuje między rogami i na uszach. Autorzy podkreślają kontrast z ciemną twarzą. Jakby tego było mało, samce mają od samic bujniejsze owłosienie. Od szyi do grzbietu przebiega u nich grzebień białawoszarych włosów, który stroszą. Wzdłuż szyi zwieszają im się pukle długich włosów, sięgające od gardła do brzucha. Ogon bujniejszy jest u samca. Natomiast boczne białe pasy są u samców zredukowane bądź nie ma ich wcale, lepiej zaś widać je u samic.