Zasięg występowania w zależności od podgatunku: E. barbara barbara – Brazylia, Paragwaj i Argentyna; E. barbara inserta – Salwador i Honduras do Kostaryki; E. barbara madeirensis – wschodni Ekwador, północno-wschodnie Peru i zachodnia Brazylia; E. barbara peruana – amazońska część Boliwii i południowo-wschodnie Peru; E. barbara poliocephala – wschodnia Wenezuela, Gujana i dolna Amazonka; E. barbara senex – Meksyk do Gwatemali; E. barbara sinuensis – Panama do Kolumbii, zachodniego Ekwadoru, zachodniej Wenezueli oraz wyspa Trynidad.
Morfologia mały|lewo|Szkielet hirary amerykańskiej ze zbiorów Museu de Anatomia Veterinária w São Paulo w Brazylii Długość ciała (bez ogona) 55,9–71,2 cm, długość ogona 36,5–46 cm, długość ucha 0,3–0,42 cm, długość tylnej stopy 0,9–12,3 cm; masa ciała 2,7–7 kg. Nie występuje geograficzna zmienność dotycząca wielkości ciała. Dorosłe samce są o 30% większe niż samice; jednak różnica ta nie jest tak duża, jak w przypadku innych rodzajów łasicowatych. Dorosłe samce są również silniej umięśnione wokół szyi i ramion niż samice. Hirara amerykańska jest dużym i smukłym łasicowatym, z wydłużonymi kończynami i długim, pokrytym włosami ogonem.