Drugi etap to lata 1972–1976. Wybudowano i przekazano na tym etapie dwa kotły wodne, każdy o mocy cieplnej 140 MW, drugi ciąg przenośników nawęglania, żelbetowy komin o wysokości 180 m, instalacje i urządzenia towarzyszące.
W czasie „zimy stulecia” 1978/1979 elektrociepłownia została wyłączona z eksploatacji tuż po Nowym Roku 1979. Przyczyną wyłączenia było wstrzymanie zasilania pieców w miał węglowy, który przechowywany był na odległym o kilkaset metrów od pieców elektrociepłowni składowisku. Podczas Sylwestra w 1978 padał silny deszcz, a w ciągu kilku godzin temperatura spadła znacznie poniżej zera i źle zabezpieczony przed warunkami atmosferycznymi taśmociąg zamarzł tak, że mimo wsparcia wezwanego do pomocy wojska nie udało się utrzymać funkcjonowania pieców. Miało to tragiczne skutki, gdyż źle przygotowane agregaty prądotwórcze szpitali (w tym położniczych) nie były im w stanie dostarczyć dostatecznej ilości energii.
Trzeci etap rozbudowy miał się składać z kilku zadań. Część tych zadań została zrealizowana tj. wybudowano kocioł wodny o mocy 140 MW i dwa bloki ciepłownicze. Przyczyniło się to do wzrostu mocy ciepłowniczej do 1154 MW i mocy elektrycznej do 259 MW.