Mann i Kollwitz, którzy od 1928 roku mieli swoje katedry Klasy Mistrzowskiej, zostali ich pozbawieni po groźbie wystosowanej przez nazistów do władz placówki o likwidacji całej Akademii. Podobnie jak wielu innych komunistów i socjaldemokratów, Käthe i Karl Kollwitz po pożarze Reichstagu udali się do Czechosłowacji w obawie przed aresztowaniem, po kilku tygodniach małżeństwo wróciło do Berlina. W lipcu 1933 roku Karl Kollwitz stracił licencję na wykonywanie zawodu lekarza. Jego protesty zakończyły się jednak sukcesem i w październiku on i inni lekarze zrzeszeni w Socjaldemokratycznym Towarzystwie Lekarskim odzyskali licencje. Ich syn – Hans Kollwitz również stracił na krótko stanowisko lekarza szkolnego. Jego dom został przeszukany przez policję, a książki na temat sztuki matki zostały skonfiskowane. W 1936 roku ukazał się artykuł w moskiewskim dzienniku „Izwiestija”, oparty na wywiadzie z Kollwitz, po jego publikacji Kollwitz została przesłuchana przez Gestapo i zagrożono jej, że w przypadku udzielenia kolejnych wywiadów zagranicznej prasie trafi do obozu koncentracyjnego.