Postęp choroby jest powolny, okresowo ze stabilizacją stanu, na ogół nie prowadzi do ciężkiego inwalidztwa. Stopień ciężkości objawów może się różnić w obrębie nawet jednej rodziny – wśród członków mogą być pacjenci zarówno ze słabo wyrażonymi objawami, jak i z postacią ciężką. Różnica w przebiegu może również dotyczyć bliźniąt jednojajowychKozubski Wojciech: "Choroby i zespoły objawowe obwodowego układu nerwowego". W: Choroby układu nerwowego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa, 2004, 287. .
Diagnostyka Badanie neurograficzne wykazuje zwolnienie przewodzenia we włóknach ruchowych nerwu pośrodkowego- 5–34 m/s, średnio kilkanaście m/s, nie przekraczając wartości 20 m/s. Do największego spadku prędkości przewodzenia dochodzi najszybciej w pierwszych latach choroby, z upływem czasu parametry przewodzenia stabilizują się, a postęp objawów wynika raczej ze stopniowym uszkodzeniem aksonalnym. Ponadto obserwuje się: wydłużenie latencji fali F oraz wydłużenie przewodzenia w nerwach krótkich (jak np. n. pachowy, twarzowy). Proces demielinizacji ma charakter uogólniony, dotyczy wszystkich nerwów.