Choć cieszyła się wyłącznością na eksplorację kierunku północno-zachodniego, Kompania nie była tym zainteresowana. Kilku żeglarzy musiało zwrócić się bezpośrednio do króla, kiedy Kompania odmówiła im wsparcia w poszukiwaniu przejścia północno-zachodniego. Ekspedycje Martina Frobishera (1535–1594), Johna Davisa (1550–1605) i George’a Weymoutha sfinansowała Tajna Rada Wielkiej Brytanii (ang. Privy Council).

Dalsze poszukiwania przejścia północno-wschodniego Kolejna wyprawa w poszukiwaniu przejścia północno-wschodniego została zorganizowana dopiero w 1580 roku – wysłano dwa statki pod dowództwem Arthura Peta i Charles’a Jackmana szlakiem Borough’a w celu eksploracji dalszej drogi. Pet znalazł cieśninę oddzielającą odkrytą przez Borough’a wyspę Wajgacz od stałego lądu – Jugorski Szar, lecz z uwagi na niesprzyjające warunki musiał zawrócić. Statek Jackmana zaginął wraz z całą załogą.

Po 1581 roku zainteresowanie angielskie przejściem zmalało – według Millsa (2003) przyczyną było pogorszenie się stosunków między Anglią a Rosją w latach 1582–1583, a nie niepowodzenie wyprawy Peta.