W 1902 otwarto lokalną linię kolejową przez Kelkheim do Königstein, tak że wraz ze zbudowaną w międzyczasie drugą linią do Frankfurtu (przez Griesheim) do stacji w Höchst z obu kierunków prowadziły po trzy linie. Od 1 września 1905 doszła do tego tzw. Łącznica Zdrojowa (Bäderkurve) stanowiąca skrót ze stacji Rödelheim z ominięciem Dworca Głównego we Frankfurcie. Początkowo po tej linii kursowały tylko pociągi towarowe, a od 1908 także pasażerskie, m.in. pociągi pospieszne na trasie Berlin – Wiesbaden przez Bad Nauheim i Bad Homburg vor der Höhe. Stacja nadal jeszcze niezależnego miasta Höchst stał się ważnym węzłem kolejowym.
Od roku 1912 przeniesiono linie kolejowe w rejonie stacji na nasyp, zastępując przejazdy kolejowo–drogowe wiaduktami. Nowy, trzeci już i istniejący do dziś budynek dworca w stylu nawiązującym do secesji projektu Armina WegneraVolker Rödel, Der Hauptbahnhof zu Frankfurt am Main. Aufstieg, Fall und Wiedergeburt eines Großstadtbahnhofs, Konrad Theiss Verlag, Stuttgart 2006, , s. 104. ukończono w roku 1914 – był on ostatnim otwartym przed wybuchem wojny światowej budynkiem użyteczności publicznej w mieście. Przebudowę urządzeń dworca zakończono w 1920 r.