Rząd Hanoweru utrzymywał swoją własną służbę dyplomatyczną, która utrzymywała związki nawet z Austrią i Prusami, które będąc sojusznikami Francji podczas inwazji na Rosję w 1812 roku teoretycznie były w stanie wojny z Wielką Brytanią. Choć armia hanowerska została rozwiązana, wielu jej oficerów przedostało się do Anglii, gdzie utworzyli Niemiecki Legion Królewski (King’s German Legion, w skrócie KGL) – jedyną niemiecką jednostkę która nieprzerwanie walczyła z napoleońską Francją. Legion ten miał swój poważny udział podczas bitwy pod Waterloo w 1815 roku.
Pomimo że Święte Cesarstwo Rzymskie przestało istnieć w 1806 roku, Jerzy III aż do 1814 roku tytułował się elektorem Hanoweru.
+ Elektorzy Hanoweru Portret Elektor Lata Uwagi80px Jerzy I 1708–1727 Jerzy Ludwik, syn Ernesta Augusta. W 1714 roku został królem Wielkiej Brytanii. W 1719 roku przyłączył do Hanoweru Bremę i Verdun.80px Jerzy II 1727–1760 Syn poprzednika. 80px Jerzy III 1760–1814 Wnuk poprzednika. W 1801 roku został królem Zjednoczonego Królestwa (United Kingdom – po unii z Irlandią). W 1814 roku porzucił tytuł elektora i przyjął tytuł Króla Hanoweru.
Królestwo Hanoweru 1814–1866