Ekonomiści krytyczni wobec parytetu zwracali uwagę, że odkrywanie złóż złota ma charakter losowy, zależy od szczęścia, przez co losy gospodarki są uzależnione od przypadku.
Historia thumb|upright|Robert Peel, premier Wielkiej Brytanii w czasie wykształcenia się systemu waluty złotej Chociaż złoto odgrywało istotną rolę płatniczą od czasów starożytnych, to jednak większość krajów opierała swoje waluty na srebrze, lub na srebrze i złocie. Podstawy systemu waluty złotej zostały stworzone w Wielkiej Brytanii w roku 1844 (Ustawa Bankowa z 1844, zwana także aktem Peela, od nazwiska ówczesnego premiera sir Roberta Peela). Wtedy to Bank Anglii został zobowiązany do wykupywania swoich banknotów za złoto oraz uchylono restrykcje w przetapianiu monet i przesyłaniu złota.
Wstępem do standardu złota w Anglii było przyjęcie standardu monety złotej (gold specie standard) w 1821 roku, kiedy to na żądanie było możliwe wymienianie pieniądza papierowego na złotego suwerena emitowanego przez Royal Mint w Tower Hill od 1816 roku. Początkowo niewiele krajów poszło śladem Wielkiej Brytanii, obawiano się bowiem, że odkrycie nowych złóż złota doprowadzi do spadku ceny złota i w ten sposób spowoduje inflacje.