Takie zjawisko dostrzegamy w wielu dziełach późnogotyckich niemal we wszystkich kręgach artystycznych w Europie.
Zasadniczym tematem Ołtarza jest wątek Wcielenia, który skupia się przede wszystkim w scenie głównej, a następnie w pierwotnych scenach awersów skrzydeł bocznych. Wątek ten jest ukazany w kontekście dogmatycznym, obrazuje pierwszy akt Zbawienia, przywracającego Królestwo Niebieskie upadłej ludzkości. Mocno jest tu zaznaczony wątek maryjny – rozwijający myśl Boskiego Macierzyństwa – Maria jest obecna na wszystkich scenach tryptyku. Ponadto dostrzegamy zapowiedzi Męki Chrystusa (kolumna nawiązuje do kolumny Biczowania, jeden z aniołów ze sceny głównej trzyma mały krzyż – charakterystyczna dla ikonografii w sztuce niderlandzkiej zapowiedź Ukrzyżowania). Sens zbawczej Ofiary poświadcza nieistniejąca figura Chrystusa ukazującego rany stojąca niegdyś na szczycie środkowego naczółka.
Próba rekonstrukcji thumb|250px|Ołtarz z rysunku Weinraucha z 1787 r. Zachowany w Krakowie rysunek Ołtarza Bamberskiego daje asumpt do wyobrażenia pierwotnej formy poliptyku.